Suus

2020, Is het al bijna kerst?

Oh wat een jaar.. De titel van een spel show, maar ook de titel van 2020! Laten we anders snel een streep door dit jaar halen, 5 maanden kerst vieren en heel gauw nieuw jaar, want ik ben wel een beetje uitgekeken op dit jaar. Al heeft het jaar ook mooie dingen en leer ik dat door wat lastige momenten niet altijd een compleet lastig jaar hoeft te zijn. En uiteindelijk hou ik van kerst, dus 5 maanden kerst vieren is voor mij geen straf.

Ieder jaar klinken ik en Ralf de glazen, kijken we elkaar aan en zeggen we: “Lieverd, dit wordt weer ons jaar!” Nou misschien hadden we dat afgelopen jaar beter niet kunnen zeggen, want dit is toch niemands jaar. Waarschijnlijk ben ik de zoveelste die hierover schrijft of hier even over “klaagt”, maar er zit al een tijdje een blog in mijn hoofd en deze moet er dan gewoon eventjes uit! Overigens mag het van mij iedere dag kerst zijn, dat vind ik zon onwijs fijn seizoen. Alleen is dat een ander verhaal en die schrijf ik wel als de mussen niet bijna van het dak vallen. Ja ik zeg bijna, want de zon is de afgelopen dagen ook best ver te zoeken! Geloof dat moeder natuur ook uitkijkt naar kerstmis.

Maar hallo 2020! Wat was jou gedachte toen je 2019 een schop onder zijn kont gaf? Ik bedoel, had je niet iets anders kunnen verzinnen om de mensen een beetje wakker te schudden? Eerder schreef ik al een kort stukje over wat het ons allemaal gebracht heeft. En ik blijf erbij, het brengt ons onwijs veel. In ieder geval in ons gezin! Heel eerlijk brengt het ook veel minder leuke dingen en dan denk ik vooral aan de mensen die dierbaren moeten missen of angstig wachten op een berichtje hoe het met hun papa en mama gaat die op de IC ligt! Op dat vlak leer je er weinig van, want dat is niet de manier zoals je een jaar voor je ziet. Ik deelde deze week een herinnering vanuit mijn tijdlijn afgelopen jaar. We keken uit naar onze vakantie met mijn ouders naar Disneyland, maar vergeet ook niet de vakantie naar Frankrijk met zijn drietjes. En dan ineens… BOEM! Alles geannuleerd! Ik moet zeggen dat ik het thuis blijven niet een enorme straf vind en eigenlijk de 1,5 meter afstand ook niet altijd (sorry, not sorry). Ik hou echt van een feestje op zijn tijd, maar ik zit liever met een vriendin lekker op het terras waarbij we niet hutje mutje zitten. Of gezellig met vrienden een spelletje doen in de tuin met de BBQ op de achtergrond. Nee, mij straf je hier dus echt niet mee. Weet je wat ik ook niet erg vind? Als het dadelijk echt eerste Nieuwjaarsdag is en je niet iedereen een handje hieft te geven en een kus. Of dat iedereen je een hand of een kus komt geven met je verjaardag. Begrijp me niet verkeerd, want voor mensen die normaal verre reizen maken, die grote feesten geven en festivals bezoeken zal het echt een enorme verandering zijn. Niet te vergeten de mensen die hun baan verliezen of nog niet open kunnen gaan vanwege het virus. Daar vind ik het onwijs erg voor! Ik ben blij dat ik kan blijven doorwerken en dat geld ook voor Ralf. In dat geval mag het virus nog sneller weg zijn, maar bekijk het van de meest realistische kant en denk dat dit virus ons nog wel even in de ban gaat houden. En dan… kunnen we er nu maar beter het beste van maken!

Weet je wat ik veel zie gebeuren? En dus ook hier in huis.. Is dat iedereen ineens vanalles gaat opknappen, bij gaat houden en mooi gaat maken. Dat is toch maf? Zien we dan vervolgens niet in, dat we het normaal gewoon veel te druk hebben? Nou onze agenda blijft een beetje leeg, want we willen niet meer terug naar TE druk. We blijven de boodschappen lekker online bestellen, ik blijf het huishouden verdelen over de hele week (dan maar iedere dag) en we plannen onze uitjes op de dag zelf. Spontaan!! Daar houden wij van.. En zeker dat kan echt niet altijd, maar in veel gevallen moet je nu wel. Wij zitten het liefst op een terras en ben graag in de buitenlucht (overigens heb ik dat altijd gehad) en reserveren we dus de avond vooraf of de dag zelf. Daarbij zijn ook wij dingen aan het opknappen en dat is in veel gevallen ook afhankelijk van het weer. Ik kan je zeggen dat ik dit wel heerlijk vind. Net zoals het thuiswerken! Van mij mag die balans er straks echt wel blijven… Soms op kantoor en soms thuis. Buitenom het feit dat het meer balans geeft in werk-privĂ©. Scheelt het me enorm in reistijd. Je ziet maar weer, normaal was ik dus nu enorm aan het stressen. En nu zit ik even rustig met een kop koffie op de bank.

Al met al, bracht het ons gezin dus enorm veel! Toch ben ik er wel een beetje klaar mee. In mijn geval let ik onwijs op, was mijn handen misschien nog meer dan menig ander en ben ik echt niet blij als iemand ineens in mijn aura komt. Dat is soms best vermoeiend! Het went overigens wel en is het wel het nieuwe normaal. Ik zie dat je nekharen overeind vliegen, maar helaas is het wel het nieuwe normaal.

2020, wat een jaar! Ons jaar? Nee zeker niet, maar wel een jaar die in de boeken gaat. Van hamsteren van WC papier tot een lockdown en teveel mensen die geraakt zijn. En… meer genieten van de kleine dingen in ons gezinnetje. Hoe ik er dan op terug kijk als we de glazen weer klinken? Geen idee, daar ben ik nu niet mee bezig. We hebben nog een half jaar te gaan en tegenwoordig weet je niet wat er ons te wachten staat. Dus! Ik leef vandaag en wat morgen komt dat zien we dan wel weer.

Hoe gaat het met jullie in deze gekke tijd? Ik ben benieuwd wat andere eruit halen en ervan leren. Deel je verhaal hieronder, dan kunnen we er samen over babbelen.

Liefs mama Suus

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *