Mama in het Zonnetje Mommylife

Ik ben drie en zeg nog altijd NEE..

De titel verraad het al en in mijn stories schreef ik er al korte stukjes over. Wij zitten momenteel in een “Ik ben drie en ik zeg nog altijd NEE” fase. We zitten dus nog steeds in een hele fijne fase. Ik kan niet zeggen dat het constant is, maar ik vind hem wel pittig. En het kleine verstopkamertje in de gang is dan een hele fijne. Daar zit een slot op en kan niemand gillend naar binnen komen rennen.

Je zal je afvragen.. Suus hoe ziet die fase er dan uit? Wat merk je dan aan Dex? En dat zal je voornamelijk vragen als je de fase niet herkent. Als ze de drie zijn gepasseerd lijken ze baby te willen zijn, maar ook weer niet. Of ze willen al volwassen zijn en alles doen wat zij willen. Ja dat is bij Dex niet anders. Het ene moment kan hij zijn schoenen en jas heel goed zelf aan of uit doen. Het andere moment zitten we een half uur in de gang met tranen in de ogen omdat hij het compleet vertikt. Ik wil er dan ook echt niet aan toegeven. Er ontstaan dan twee opties:

  • Je trekt hetzelf uit en we gaan fijn weer naar binnen.
  • Mama doet het niet en blijft alleen optie 1 over.

Dat zou ik natuurlijk altijd wel willen doen, maar er zijn ook hier echt dagen dat ik denk. Stik, ik doe hetzelf. Ik heb wel wat beters te doen dan een half uur in de gang te blijven zitten en pedagogisch verantwoord bezig te zijn. En dat geld echt voor zoveel meer dingen. Het avondeten is de laatste tijd een drama hier. Bij een aantal dingen zegt hij al direct: “Bah, ik vind dat vies.” Na flink drama om hem überhaupt op de stoel te krijgen kies ik er toch voor om dan zelf rustig te gaan eten en hem maar even te laten. Dan maar geen eten. Als ik niet eet, wordt het zeker niet gezellig in huis! En ik moet ook goed voor mezelf zorgen natuurlijk. Luier verschonen wil hij vaak niet meer, stel ik voor om op het potje te gaan wil hij dat ook niet. Ja Dex zal ik je dan in je blote kont laten lopen: “neeeeeeee”. Snap je?! Ik zit dan wel met mijn handen in het haar en begin aan een worstel sessie om dan toch kleren en een luier aan te trekken. Ik vind het overigens bijzonder als ik moeders dan hoor zeggen: “Die van mij doet dat echt niet, is zo lief..”. De afgelopen weken waren natuurlijk voor hem ook lastig. Ik bedoel als iedereen ziekjes is dan ben je ook niet altijd even gezellig. Dan is het ook voor een klein jongetje heel moeilijk. Daar buiten begrijp ik het moeilijk en hoe rustig ik ook blijf, hoe positief ik het ook aanpak, meneer blijft zelf 1 en dezelfde tactiek aanhouden. “Nee, niks, niet, niet doen, laat het, hou op, bah vies….” En dan heb ik denk een redelijk repertoire gehad. En dan hoor ik van schooltje en van de opa’s en oma’s dat hij zo lief is. Ik begin dan nogal aan mezelf te twijfelen. Al weet ik dat dit normaal is en hoor ik regelmatig dat dit voor mijn ouders heel herkenbaar is. Ik was ook heel lief bij andere en bij mama ging ik alles uitproberen. Tja Dex heeft het niet van een vreemde.

Ja ik schreef het al veel vaker. Het zijn pittige momenten die peuterpubertijd en zeker met een ventje die heel goed weet wat hij wil. Hij laat zich echt niet gek maken mensen en zeker niet door papa en mama. Ja, hij weet inmiddels ook wel hoe hij mama haar grenzen moet opzoeken en ik leer beter voet bij stuk te houden. Al ben ik soms ook blij als papa klaar is met werken en ik even kan zeggen. Hier heb je hem! ;). Momenteel is hij in een redelijk goede bui. Ik kan de boekjes volgen, ik kan heel veel regels en richtlijnen bedenken, maar geen enkele dag is hetzelfde bij huize Creemers-Mooij. Dex kan als zonnetje beginnen en als donderwolkje eindigen, maar het kan ook compleet anders om zijn of gewoon lief of stout. Nee het weer is er niets bij! En ik denk dat ik Oma Ans nu hoor zeggen, hmmmmmm ik herken dit behoorlijk.

Dus…Ik geniet verder van deze tijd. Soms is het lastig en soms is het makkelijk, maar ik weet dat Dex, Ralf en ik hier weer prima met wat kleerscheuren uit komen. Dan stappen we in een volgende fase en beleven we een nieuwe mijlpaal. Uiteindelijk zijn dat toch ook de leuke dingen van een kind hebben. Ik ben namelijk onwijs blij met onze boef en ja vergeet bij veel momenten die gekke buien van hem heel snel.

Hoe is jou drie is nee fase? En heb je nog leuke tips? Asking for a friend.

Liefs mama Suus

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *