Mommylife

Samen op ontdekking

Jij en ik, zijn samen wij! Als ik dit liedje voor je zing van Marco Borsato, dan kijk je mij altijd heel lief aan. Jij weet ook dat wij samen zijn voor altijd. Stiekem hou ik je dan wat steviger vast, want lieve Dex wat wordt je snel groot. Waar je 2,5 jaar geleden nog een klein manneke was van 50 cm, ben je nu een grote vent van 1 meter groot. En misschien zelfs al groter, ik ben inmiddels de tel kwijt geraakt. Je bent wijs, je bent lief en ook vaak ontzettend ondeugend. Je weet al heel goed hoe je papa en mama kan pesten en houdt ons ook al vaak voor de gek. Als je “huilt” of ja, je drama talent weer laat zien vraag je inmiddels al of we samen huilen. Tja, je snapt natuurlijk wel dat mama dan alleen maar kan lachen. En dat is wat je vaak doet, mama heel erg aan het lachen maken. Ja, tuurlijk. Je maakt mama ook wel eens aan het huilen. Nu al…. Wat wordt dat als je straks een puber bent van 1,80 die weer eens met de scooter (veel te snel) naar vrienden gaat om “huiswerk” te maken. Dex, ik kan je 1 ding zeggen… ik ben ook een puber geweest, dus mama weet veel. Voor die tijd?! Gaan we samen op ontdekking en ik kijk iedere keer weer uit naar de leuke dingen die je gaat leren en die we samen meemaken.

Wat is het hebben van een klein leventje een grote verantwoordelijkheid. Iets waar ik me deels wel op voorbereid had, maar echt zeker niet alles had voorzien. Ik dacht altijd dat het niet makkelijk zou zijn. Meestal werd gezegd, je bent mama vanaf dag 1 en je weet precies wat je moet doen. Nou?! Is dat wel echt altijd zo?? Ik vond het vanaf dag 1 super leuk, overweldigend, fantastisch maar ook heel zwaar. Het was wel anders dan die pop die ik had toen ik een jaar of 3 was, maar ook zeker niet hetzelfde als mijn neefjes of nichtje. Nee deze is echt van ons. We mogen zelf bepalen wat we hem aantrekken en welk speelgoed we kopen. Maar we stelde en nu nog steeds elkaar geregeld de vraag: “Wat nu dan?”….

Dex je bent nu 2,5 jaar en je weet al heel goed wat jezelf wilt. Je houdt van bouwen, klimmen en je ontzettend vies maken. Het liefst spring je in iedere plas die er ligt. Ook al is hij zo groot dat je kleren helemaal nat zijn of zo klein dat er hoogstens 1 spettertje op je laars komt. Je zal er in springen en hebt dan de grootste lol. Je neemt alle stokken en steentjes mee die op je pad komen in het bos of van de opvang naar huis. Je weet overigens ook dat deze voor de deur blijven liggen en niet mee naar binnen mogen. Je weet al hele verhalen te vertellen met je poppetje, auto’s en tegen je Nijnen. Je zegt tegen iedereen hoi en ziet van iedereen het goede. Dat waardeert mama zo ontzettend aan je. Ondanks dat ik het soms zo spannend vind als je weer ergens op klimt en ik in mijn buik het gevaar voel, laat ik je die ontdekking toch doen. Ik wil namelijk dat je leert, dat je ontdekt en dingen durft te doen. Mama zal er altijd zijn om je op te vangen en je te knuffelen als je een keer omvalt. En je op te vangen als het nodig is. Daar ben ik je mama voor. Maar… mama zoekt graag mooie stokken en steentjes met je uit, ik klim zo met je mee die ene berg op en we zoeken alle sporen van de wereld. Ik graaf graag met je in de modder en maak mezelf net zo vies als jij. Samen doen wij verschillende ontdekkingen en 1 daarvan is dat mama zich weer even terug een klein meisje voelt. Dan hebben we de grootste lol. Al betekend dat ook dat ik vervolgens een flinke berg was heb, dat het een zooitje is in huis of in de tuin. Ik vind het zo prachtig om te zien hoe jij jezelf en de wereld om je heen leert kennen/ ontdekken. Wordt niet te snel groot lieverd, blijf nog maar even klein. Haal streken uit en ontdek je grenzen, mama zal er altijd zijn om je te helpen. Om je antwoord te geven op al je vragen en je te knuffelen als je verdrietig bent. Jij, kleine stoere vent, ben het liefste wat er is…..

Ook al vind ik het soms erg spannend en weet ik dat mijn angsten soms mijn leven konden bepalen. Ik leer door zijn ontdekking heel veel. Dat het nemen van risico’s niet altijd fijn zijn, maar uiteindelijk je leven een stuk leuker maken. Dat je soms een eigen mening mag hebben ook al vind iemand anders het niet fijn en dat je je zelf moet zijn, want dan is het leven echt een stuk mooier. Kijk eens vaker naar je kind(eren), want van hun leer je heel veel. Zoals leven in het moment, dat vies worden niet erg is, dat over een uur ook kan opruimen, dat een film kijken fijn is en dat jezelf zijn het beste is dat er maar is. Maak je wat minder druk of het huishouden is gedaan en ga samen met je kind(eren) op ontdekking. Ga nog eens op de schommel of van die veel te kleine glijbaan. Spring samen in een plas en ren samen met ze het bos in. Dan voel jij, ja jij… je ook weer even klein.

Kleine, grote vent… Je hebt het leven van mama en papa op zijn kop gezet, maar wel op een fijne manier. Ga maar lekker op ontdekking en dan ontdekken wij met je mee. 

Hoe ervaren jullie de avonturen van jullie kleintje? En vind jij het moeilijk om je hier aan over te geven?

Liefs mama Suus 

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *